Ks. Infułat Władysław Gasidło

Ks. Infułat Władysław Gasidło

Ks. Infułat Władysław Jan Kanty Gasidło, urodził się w Nowej Wsi koło Kęt w archidiecezji krakowskiej w Dzień Matki w 1941 r., w rolniczej rodzinie Anny i Jana Kantego. Przy chrzcielnicy w kościele parafialnym p.w. św. Małgorzaty i św. Katarzyny został chrześcijaninem, dzieckiem Bożym, w Dzień Dziecka 1941 r. W latach 1948-1955 uczęszczał do Szkoły Podstawowej w rodzinnej Nowej Wsi. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Kętach w 1959 r. wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie.

Święcenia Subdiakonatu otrzymał z rąk ówczesnego proboszcza parafii św. Anny w Krakowie ks. bpa Jana Pietraszki, obecnie Sługi Bożego, w dniu 15 XI 1964 r. w Archikatedrze p.w. św. Stanisława BM i św. Wacława na Wawelu. W dniu 20 XII 1964 r. ks. bp Jan Pietraszko w Uniwersyteckiej Kolegiacie św. Anny udzielił mu święceń diakonatu.

Po ukończeniu studiów na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie został wyświęcony na kapłana 11 IV 1965 r. przez abpa Karola Wojtyłę w Archikatedrze na Wawelu. Pierwszą Mszę św. po święceniach odprawił 12 IV 1965 r. przy konfesji św. Jana z Kęt w Uniwersyteckiej Kolegiacie św. Anny w Krakowie. Studia podyplomowe odbył na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie w Instytucie Liturgicznym (dyplom 1971) i w Instytucie Teologii Rodziny (dyplom 1973).

Przebieg służby w Kościele i powierzone funkcje

Jako wikariusz pełnił służbę kapłańską najpierw w par. Podwyższenia Krzyża Świętego w Luborzycy (1965-1969), będącą niegdyś wsią uniwersytecką. W latach 1969-1973 był wikariuszem par. Królowej Polski w Nowej Hucie-Bieńczycach. Tam duszpasterzowano w tym czasie pod gołym niebem, ponieważ nie było jeszcze kościoła ani plebanii, dlatego księża mieszkali jako sublokatorzy przy rodzinach najczęściej w blokach.

W 1973 r. został skierowany do par. św. Anny w Krakowie. Równocześnie został powołany do Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Krakowie, gdzie pełnił funkcję referenta (1973-1975), diecezjalnego duszpasterza rodzin (1975-1977) i dyrektora Wydziału Duszpasterstwa Rodzin (1975-1977). Z parafią świętej Anny jest związany od 35 lat (1 VII 1973), najpierw jako wikariusz do 1984 r. a po przejściu na emeryturę proboszcza tej parafii, bpa Jana Pietraszki (+ 1988), w 1984 r. został jego następcą na probostwie do 2012 roku. Obecnie (od 29 I 2008 r.) jest prepozytem Kapituły Kolegiackiej Świętej Anny w Krakowie. Jest konsultorem ds. finansowo-gospodarczych parafii w Urzędzie Ekonoma (od 2000 r.), członkiem Zespołu Proboszczów Konsultorów (od 2004 r.). Był redaktorem biuletynu „Rodzin Katolickich” (1975-1997), członkiem Rady Administracyjnej Archidiecezji Krakowskiej (1985-1992), członkiem Zespołu Doradczego Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin w Warszawie (1986-1991). Członek Rady Kapłańskiej (kilka kadencji do 1997 i od 2008). Członek Archidiecezjalnej Komisji ds. Regulacji Granic Parafii i Budownictwa Sakralnego (2006). Wicepostulator sprawy beatyfikacji Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego (od 1992 r.), postulator sprawy beatyfikacji Sługi Bożego bpa Jana Pietraszki (od 1994 r.) oraz Sługi Bożego Stanisława Kownackiego (od 2007 r.).

Godności, odznaczenia i wyróżnienia

Kanonik – Ec (1976), kanonik – RM (1979), kapelan honorowy Ojca Świętego (28 XI 1992), prałat Jego Świątobliwości (23 III 2001), Protonotariusz Apostolski – Infułat (3 XI 2007). Medal przyznany przez Zarząd Główny Towarzystwa Pamięci Narodowej im. Pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Krakowie W hołdzie Komendantowi wydany dla upamiętnienia 75 rocznicy odzyskania niepodległości, 11 listopada 1918 roku (1994). Medale za współpracę z Collegium Medicum UJ: Złoty Świętej Jadwigi upamiętniający 600-lecie odnowienia Akademii Krakowskiej, srebrny Medica Cracoviensis 2000, upamiętniający 600-lecie odnowienia Akademii Krakowskiej i brązowy upamiętniający powrót Wydziałów Medycznych do Uniwersytetu Jagiellońskiego (1999). Medal Mater Verbi. Nagroda w Roku „Niedzieli” z okazji 75 lat istnienia Tygodnika (2001). Medal za zasługi i konstruktywną współpracę z OO. Kapucynami z okazji 300-lecia konsekracji kościoła OO. Kapucynów w Krakowie (2003). Medal z okazji 750-lecia kanonizacji św. Stanisława BM za współpracę z Zakonem OO. Paulinów na Skałce (2003). Medal Zasłużony dla Uniwersytetu Jagiellońskiego (2004). Medal 150-lecia istnienia Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie (2004). Złota Odznaka za Opiekę nad Zabytkami Ministra Kultury (2004), odznaka Zasłużony dla Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (2005), medal Zasłużony dla Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (2005). Z okazji 400-lecia obecności Karmelitów Bosych w Polsce odznaczenie Medalem Jubileuszowym za życzliwość okazywaną wobec Zakonu (2005). Medal Instaurare Sacra z parafii św. Jana Kantego w Chicago jako dowód współpracy i duchowej wspólnoty pomiędzy Parafiami (2005). Medal Donanti Cordi za wsparcie renowacji Drogi Krzyżowej u OO. Karmelitów Bosych w Czernej (2005). Medal Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie z okazji 25-lecia jej istnienia jako wdzięczność za współpracę i życzliwość wobec Uczelni (2006). Medal Bractwa Kurkowego w 750-lecie Bractwa w dowód uznania i wdzięczności (2007). Wyróżnienie w dowód uznania i zasług Szwajcarskiego Wydawnictwa Hübners Vho is Vho w Polsce (2007). Z okazji 125-lecia koronacji Obrazu Matki Bożej „Piaskowej” Pani Krakowa jako wdzięczność za współpracę sąsiedzką parafii św. Anny i OO. Karmelitów i za zasługi w Dekanacie Kraków-Centrum na stanowisku Dziekana (2008).

Temat pracy magisterskiej

Język polski w liturgii według wskazań Vaticanum II. Studium prawno-liturgiczne. Praca napisana pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Tadeusza Pieronka.

Ważniejsze dzieła

Kapitalny remont kolegiaty p.w. św. Anny w Krakowie (generalne prace remontowo-konserwatorskie i renowacyjne); przeprowadzenie procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożego JE Księdza Biskupa Jana Pietraszki na szczeblu archidiecezji i przekazanie go do Kongregacji ds. Świętych w Stolicy Apostolskiej.

Publikacje

Duszpasterstwo Rodzin Księdza Kardynała Wojtyły (w: J. Szypuła, Z wizytą u Ojca Świętego Jana Pawła II, 1987), Kościół krakowski w służbie rodzinie w latach pasterzowania kardynała Karola Wojtyły (w: Karol Wojtyła jako Biskup Krakowski pod red. ks. Tadeusza Pieronka, 1988), Z zagadnień etyki ogólnej (1990), Ku czci św. Jana z Kęt (1991), Z zagadnień etyki małżeńskiej i rodzinnej (wyd. IV 1994), Duszpasterska troska Karola Wojtyły o rodzinę (1997), Święta Krystyna strażniczką Eucharystii (1997), Rodzina, dar i zadanie, nadzieja ludzkości (1998, 1999), Śladami sługi Bożego JE Księdza Biskupa Jana Pietraszki (redaktor, 2000), Wokół Konfesji Świętego Jana z Kęt w Kolegiacie Świętej Anny w Krakowie (2003), Kolegiata Uniwersytecka Świętej Anny w Krakowie (2004), Zawierzenie Bożemu Miłosierdziu Parafii św. Anny w Krakowie (2007). Redaktor serii dzieł Sługi Bożego JE Księdza Biskupa Jana Pietraszki (dotąd ukazało się 8 tomów), ponadto około 80 artykułów z dziedziny etyki małżeńskiej, duszpasterstwa rodzin i hagiografii w czasopismach teologicznych i prasie katolickiej.

Inne funkcje

Członek Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie (od 1978), członek Fundacji im. Świętej Królowej Jadwigi dla Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (od 1990), członek Sądu polubownego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (od 2000).

Ciekawostki z życiorysu

Urodzony w Dzień Matki, ochrzczony w Dzień Dziecka, święcenia kapłańskie przyjął w Niedzielę Palmową. Uniwersytecka Kolegiata św. Anny w Krakowie jest jego trzecią placówką. To wszystko uważa za wyjątkowe znaki, które Bóg postawił na jego drodze.

W początkowych latach Szkoły Podstawowej rozpalał dziadkowi fajkę; dla dziadka było to kłopotliwe, ponieważ miał zaawansowaną astmę. Z tego powodu zaprosił wnuka do współpracy w tej czynności. Dziadek dostawał fajkę dopiero wtedy, kiedy można było leciutko pociągać. Przy tej okazji nie tylko zadzierżgnęły się przyjazne więzy rodzinne z dziadkiem, lecz po prostu kumplowali się, co dla małego chłopca było wielką frajdą. Babka natomiast patrzyła na to z ukosa. Kiedy 17 stycznia 1951 r. (miał wtedy prawie dziewięć i pół roku) wszedł do mieszkania dziadka, zastał go, jak zwykle, w fotelu, ale niestety już nieżyjącego. Zmarł cicho, tak jak żył, nawet nie zauważyła tego będąca w mieszkaniu Babka. Kiedy wnuk stanął przy fotelu śp. Dziadka, Babka ze swoistą intonacją w głosie powiedziała do niego: No, już nie będziesz dziadkowi rozpalał tej fai. Wnuk nie zwracał uwagi na to co do niego mówiono. Patrząc na zmarłego dziadka, o czym innym z nim rozmawiał. Ale jedno trzeba stwierdzić z całą pewnością, słowa babki były prorocze. Wnuk wtedy rzucił palenie na zawsze. Domyśla się, że chyba dlatego, iż nie znalazł już nigdy takiego kumpla do fajki.

W szkole średniej za tzw. wywrotowe poglądy miał być wydalony z Liceum Ogólnokształcącego w Kętach, ale październikowa odwilż 1956 r. spowodowała, że w niej pozostał, a usunięto dyrektora.

Często przebywał w Watykanie u Ojca Świętego Jana Pawła II w związku z prowadzonymi procesami beatyfikacyjnymi.

Hobby

Historia, muzyka poważna, filatelistyka, numizmatyka, podróże. Pielgrzymował do Ziemi Świętej (1976, 1996, 2010), do Lourdes, Fatimy i La Salette, do Apostolskich Progów, do grobu św. o. Pio w San Giovanni Rotondo, do Orvieto, Lanciano, Manoppello, Subiaco, do grobu św. Jana Bosco i Pier Giorgio Frassatti w Turynie, na Monte Cassino, do grobu św. Ambrożego w Mediolanie i do Monte San Michaele (Gargano). Zwiedził Austrię, Białoruś, Brazylię (II Międzynarodowy Kongres Rodzin w Rio de Janeiro 1997), Bułgarię, Czechy, Francję, Grecję, Hiszpanię, Kanadę, Litwę (w Wilnie był kilkakrotnie), Portugalię, Słowację, Ukrainę, Wielką Brytanię (w Londynie głosił rekolekcje wielkopostne).

W Polsce odwiedził wszystkie Sanktuaria Maryjne i znaczące miejsca kultu Świętych.

Ulubione dzieła

Oprócz literatury teologicznej, którą się pasjonuje, najczęściej sięga po autobiografie, myśli i pisma ludzi, którzy pozostawili trwały ślad swego istnienia.

Rodzeństwo

Krystyna (ur. 1946), której dedykował książkę: Święta Krystyna Strażniczka Eucharystii.

Tradycje rodzinne

Dziadek i ojciec prowadzili gospodarstwo rolne, a przed wojną zakład rzemieślniczy. Angażowali się w życie społeczne wsi, mając na uwadze religijne i materialne dobro parafii i rodzinnej miejscowości.

Życiowe autorytety

Ks. prałat Józef Świąder – proboszcz parafii p.w. Świętych Małgorzaty i Katarzyny w Kętach (lata 50.), Prymas Tysiąclecia JE Ks. Kardynał Stefan Wyszyński, JE Ks. Kardynał Karol Wojtyła – Jan Paweł II.

Ulubiony patron

Św. Jan Kanty. Nie zaniedbuje również św. Władysława, króla węgierskiego, urodzonego w Polsce.

Maksyma życiowa

Pan jest moją mocą i moją chwałą (Ps 117, 14) –  umieszczone na obrazku prymicyjnym, do których z pokorą wobec Słowa Bożego i ze szczerością wobec siebie często powraca i z nich się rozlicza.

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych i funkcjonalnych. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. more information

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych i funkcjonalnych. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij